Communitymanager Babette: ‘Vertrouwen opbouwen is cruciaal’

Anderhalf jaar geleden was de woonkamer van Hof van Leeuwesteyn een lege ruimte in een hof waar bewoners net hun intrek hadden genomen. Nu is het een plek waar kinderen en senioren samen eten, waar feestdagen worden gevierd, en waar eenzaamheid plaatsmaakt voor verbinding. Maar hoe toekomstbestendig is deze gemeenschap nu communitymanager Babette haar taken afrondt? En wat kunnen andere projecten leren van dit experiment in zelforganisatie? 

Een zelfstandige gemeenschap  

Toen Babette als communitymanager begon, was het niet haar doel om zelf de regie te voeren, maar om een gemeenschap te laten groeien die zelfstandig zou blijven bestaan. Na anderhalf jaar is het tijd om afscheid te nemen. En haar doel? Dat is bereikt. Er is een hechte kern van tien tot twintig bewoners, er zijn terugkerende activiteiten zoals multiculturele kookworkshops, gezamenlijke wandelingen en feestdagen, en er zijn ‘ambassadeurs’ die nieuwe bewoners actief betrekken. 

Kleine momenten  

De successen zijn tastbaar: senioren hebben structureel contact met kinderen, bewoners wandelen samen, en er is sociale controle ontstaan. ‘Belangrijkste successen zijn het opbouwen van een stevige groep ambassadeurs, het creëren van sociale controle, en het betrekken van bewoners die eerder eenzaam waren,’ zegt Babette. Toch is de realiteit complex. ‘De uitdagingen lagen vooral bij de complexe doelgroep: bewoners met psychische problematiek, verslaving of multiproblematiek,’ erkent ze. ‘Ik heb geleerd dat je je moet richten op de positieve krachten van bewoners en dat vertrouwen opbouwen cruciaal is.’ Toch laten kleine momenten zien hoe de gemeenschap werkt: ‘Daar word ik heel blij van,’ zegt ze over de bewoners die op zaterdag samen naar een voetbalwedstrijd gaan kijken, of over de moeders die samen koken. ‘Dat is natuurlijk te gek.’ 

Voor elkaar klaarstaan

De bewoners voelen zich steeds vrijer. Ze komen in beweging en pakken dingen op. Ze voelen ruimte om iets bij te dragen. Het is een gemeenschap geworden, die op momenten dat het ertoe doet, echt voor elkaar klaarstaat. ‘Ik vind het mooi dat dat gebeurt’, zegt Babette niet zonder trots. 

Ouder worden is een cadeau 

Als je haar vraagt waarom ze dit werkt doet, antwoordt ze: ‘Omdat mijn moeder veel te jong is overleden, zie ik ouder worden echt als een cadeau.’ Nieuwe connecties maken en verbinding zoeken, dat doet ze ook graag en veel in haar privéleven. Thuis organiseert ze elk jaar een Nieuwjaarsdiner voor buurtbewoners met eenzame gevoelens. Vrienden koken mee, iemand zingt en onbekenden schuiven aan tafel. ‘Als je dan echt iemand aandacht geeft en echt luistert naar het antwoord, dan zie je dat mensen openbloeien,’ zegt ze. Mijn levensmotto is: ‘Probeer van alles een feestje te maken.’ 

Lessen voor toekomstige gemeenschappen 

Babettes manier van werken in Hof van Leeuwesteyn, laat ons zien dat succesvolle gemeenschapsvorming gebaseerd is op vertrouwen, geduld en concrete stappen. De stevige kern die er nu staat, van tien tot twintig betrokken bewoners, de multiculturele kookworkshops en de betrokkenheid tussen oud en jong, laat zien dat kleine en laagdrempelige activiteiten grote impact hebben.  

Belangrijkste inzichten van Babette:

• Focus op positieve krachten: Bewoners met complexe achtergronden vragen om extra aandacht, maar juist hun talenten en inzet verrijken de gemeenschap. 
• Maak de woonkamer meteen toegankelijk: Een eenvoudig reserveringssysteem en het aanstellen van een huiskamerbeheerder kunnen helpen om de ruimte levendig en voor iedereen bruikbaar te houden. 
• Communiceer duidelijk en regelmatig: Een nieuwsbrief of vaste updates over projecten zoals de tuin, vergroten betrokkenheid en voorkomen misverstanden. 
• Zet ideeën om in actie: Bewoners willen verantwoordelijkheid nemen, maar hebben soms ondersteuning nodig om plannen concreet te maken.